Anima Mundi

Zmieniona muzyka Hoarfrost

Where Words Fail, Music Speaks

Kompilacja dla Ani

Austeros

Przesłanie do wysublimowanych zmysłów Inner Vision Laboratory

The Measures Taken

Człowiek vs. maszyna w muzyce Machinefabriek

Glaciology

Cztery utwory o śniegu i lodzie Strom Noir

Spowiedź heretyka

"Wiem, że ludzie mają kompletnie skrzywiony obraz mojej osoby. Ekran komputera, telewizor - to są krzywe zwierciadła. Przekłamują. Nie chodzi mi o to, jak wyglądam na zdjęciach czy w telewizji. Chodzi o pełen obraz człowieka. Ludzie mają problem, bo z jednej strony media robią ze mnie i potwora, z drugiej - miłego faceta, który raz dowcip powie, innym razem zacytuje jakiegoś filozofa, uśmiecha się, panie całuje w rączki...". Tymi słowami Adam Nergal Darski trafnie opisuje medialne zamieszanie wokół swojej osoby. Wątpliwości społeczeństwa może rozwiać książka "Spowiedź heretyka".


O książce tej wypowiadają się najczęściej ci, którzy nie mieli jej w rękach. Robią to przez pryzmat uproszczeń, stereotypów i zasłyszanych, cudzych opinii. Podobnie jest z osobą Adama Darskiego, na którego temat zdanie "musiał" wyrobić sobie każdy ksiądz, polityk, socjolog i psycholog. Obserwowałem z zaciekawieniem to medialne zacietrzewienie i opinie wyrobione na podstawie informacji z plotkarskich portali. Na podstawie tak wiarygodnych źródeł niektórzy już Nergala osądzili, inni starali się wykorzystać go w brudnych politycznych przepychankach. Ta książka jest szansą dotarcia do wielu informacji o Nergalu z pierwszej ręki. Warto jednak podkreślić, że "Spowiedź heretyka" będzie dla wielu osób pasmem rozczarowań. Nie ma bowiem na celu poprawy wizerunku muzyka Behemoth (w jakimkolwiek środowisku), nie będzie też przyczynkiem do religijnej wojny (mimo podejmowanych przez kilka osób starań).
Lista rozczarowanych czytelników będzie długa, obejmie przede wszystkim żądnych tanich sensacji i obrazoburczych sytuacji przedstawicieli różnych środowisk. Dotknie również radykalnych fanów mocnej muzyki, w tym również grupy Behemoth. Nasilą się epitety w stylu "mroczny Paulo Coelho", czy "diabeł z Pani Domu". No bo jak to? Nergal przyznaje się do płaczu, uczuć, dbania o swoją tężyznę fizyczną. Alkohol, prochy i groupies jakoś go nie kręcą - czy to nie mija się z wizerunkiem obrazoburczego muzyka? Gdzie miejsce na sex, drugs and rock'n'roll? Mało też diabła w tej książce - wszystko przez fakt, że w filozofii życiowej Darskiego rogaty jest narzędziem, ledwo nośnikiem dzięki któremu może wyrażać swoje poglądy i kontrastować je z utartym porządkiem. Tym samym Nergal jest równie daleki stawiać ołtarzyki Bogu, co Szatanowi.

"Spowiedź heretyka" jest książką o sile, wytrwałości i determinacji w realizacji marzeń. Może inspirować do walki ze swoimi słabościami i chorobą. Rozmowy prowadzone w różnym czasie tworzą zwartą, wielowątkową  a nade wszystko szczerą książkę. Padają trudne, a wręcz napastliwe pytania. O wielu sprawach Nergal mówi z taktem i wyważeniem, ale zawsze stanowczo broni swoich racji - nie jest to może otwarty ekumeniczny dialog, raczej zaproszenie do dyskusji. Przedstawia swoje poglądy nie narzucając ich, ba zachęca do polemiki, bierze pod uwagę, że ktoś może się z nim nie zgadzać - wszystko w imię szeroko pojętej świadomości i wolności jednostki. Można oczywiście śladami Michała Ogórka (Polityka.pl) wskazać kilka niekonsekwencji w postawie Darskiego, ale czy człowiek zawsze jest konsekwentny w swoich przekonaniach i czynach?

Czy jest to książka o pasji? Odnoszę wrażenie, że
muzyka w pewnym momencie schodzi na dalszy plan. Owszem przeczytamy o pierwszych fascynacjach muzyką, narodzinach Behemoth i drodze zespołu na szczyt. Pozostaje nieodparte wrażenie, że Nergal miałby jeszczewiele ciekawych rzeczy do powiedzenia. W wielu przypadkach muzyka ustępuje pola sprawom błahym, które zainteresują najbardziej ludzi mediów (np. kulinarne i kawowe upodobania głównego bohatera mogą przeanalizować telewizje śniadaniowe) oraz osoby dla których Nergal jest młodzieńczym idolem.

Pozostał mi pewien niedosyt po lekturze tej książki. Mimo odważnej manifestacji poglądów na temat kościoła, historii, wolności artysty, miłości i życia brakuje mi głębszego rysu psychologicznego Nergala. Tworzy się natomiast pewna poza i zręczna manipulacja - wszystko po to by Nergal mimo wszystko pozostał zagadką. Pytający naciskali, prowokowali, ale zmiany w światopoglądzie głównego bohatera omówione są dość ogólnikowo. Może dlatego, że z Nergalem rozmawiali jego przyjaciele, którzy odpowiedzi na wiele pytań znali nim padły, a ich poglądy są tożsame?


Autor: BH                                                                        5 kwietnia 2013




Spowiedź heretyka. Sacrum Profanum
. Adam Darski, Piotr Weltrowski i Krzysztof Azarewicz, Wydawnictwo G+J, Warszawa 2012



Powiązane recenzje: Adam Nergal Darski - Spowiedź heretyka

0 comments

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka:

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka. =