Anima Mundi

Zmieniona muzyka Hoarfrost

Where Words Fail, Music Speaks

Kompilacja dla Ani

Austeros

Przesłanie do wysublimowanych zmysłów Inner Vision Laboratory

The Measures Taken

Człowiek vs. maszyna w muzyce Machinefabriek

Glaciology

Cztery utwory o śniegu i lodzie Strom Noir

Sympathy For The Senior

Mój romans z "Mickiem" zaczął się nietypowo. Pierwszy raz w życiu zapragnąłem dostać w swoje ręce "Poradnik Domowy"... Jakaś mądra głowa wymyśliła, że marzeniem każdej polskiej gospodyni jest książka o liderze grupy The Rolling Stones. Nie wiem co na to czytelniczki owego periodyku, ale ja dzięki tej idei za niecałe 10 PLN stałem się posiadaczem książki, która była dodatkiem do wspomnianej gazety.

"Mick. Szalone życie i geniusz Jaggera" to książka traktująca tylko pośrednio o muzyce. Christopher Andersen przekopał tony źródeł, przepytał setki osób - po to by spróbować odpowiedzieć na pytanie: kim jest Mick Jagger i na czym polega jego fenomen? Niestety nie otrzymałem zadowalającej odpowiedzi.

Sir Michael Philip Jagger ma epizodów w życiu, którymi można hojnie obdzielić kilka osób. Talentu, charyzmy i osobistego magnetyzmu odmówić mu nie sposób. Jednak w biografii autorstwa Andersena wypada mało przekonująco, jedno wymiarowo i banalnie. Spory wpływ na taki, a nie inny wizerunek ma osobisty stosunek autora biografii do jej głównego bohatera, który mniej więcej pokrywa się ze słowami Jamesa Reynolds'a z edynburskiego The Scotsman: "seryjne kobieciarstwo i seksualna rozwiązłość, duże ilości narkotyków i alkoholu, krótki pobyt w więzieniu, a potem... emigracja podatkowa. Ach tak, po drodze jeszcze trochę pośpiewał i ponagrywał".

Na 400 stronach swojej książki Christopher Andersen stara się udowodnić czytelnikowi, że fenomen Jaggera wiąże się przede wszystkim z permanentnym stanem chuci, w którym lider Stonesów znajduje się odkąd stracił dzie­wic­two z pie­lę­gniar­ką w skła­dzi­ku szpi­ta­la psy­chia­trycz­ne­go w Be­xley. W efekcie otrzymujemy okraszony cytatami spis kolejnych podbojów pana Jaggera, jego iluzoryczne małżeństwa i ukrywane skandale. W tej szalonej licytacji nazwiskami z pierwszych stron gazet można odnieść wrażenie, że Jagger czerpie swoją twórczą energię niczym wampir z kolejnych podbojów miłosnych. Na domiar złego, wszystkie fakty podane są w formie bliższej portalom plotkarskim niż kanonom biografii (choć wiarygodność informacji potwierdza kilka stron źródeł).

Trudno z tej (niemal telefonicznej) listy nazwisk wyłuskać fakty ważne dla muzyki. Choćby takie, jak przyjaźń i wzajemne wsparcie Rolling Stones i The Beatles, epizod z odgryzieniem sobie czubka języka przez Micka, który miał wpływ na jego śpiewanie, czy nauka w słynnej w London School of Economics, która procentuje do dziś (choć nie zakończona dyplomem) sprawnym zarządzaniem zespołem i organizacją kasowych tras koncertowych.

Jedynym naprawdę dobrze opracowanym wątkiem jest trudna przyjaźń Jaggera (a  raczej "małżeństwo") z Keithem Richardsem, która ma największy wpływ na formę, i jakość muzyki The Rolling Stones.

Szkoda, że autor "Mick. Szalone życie i geniusz Jaggera" rzadko zapuszcza się w rejony, gdzie ten wielki showman i prowokator jest zwykłym człowiekiem, opłakującym zmarłych bliskich, czy ofiary zamachu terrorystycznego. Podkreślanie grubą kreską szokującej strony życia Micka Jaggera mija się z celem. Przecież to Mick Jagger, wszyscy wiedzą czego można się po nim spodziewać... 

Christopher Andersen - "Mick. Szalone życie i geniusz Jaggera". Wydawnictwo Insignis. 2012

0 comments

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka:

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka. =