Anima Mundi

Zmieniona muzyka Hoarfrost

Where Words Fail, Music Speaks

Kompilacja dla Ani

Austeros

Przesłanie do wysublimowanych zmysłów Inner Vision Laboratory

The Measures Taken

Człowiek vs. maszyna w muzyce Machinefabriek

Glaciology

Cztery utwory o śniegu i lodzie Strom Noir

Buenos Agres

Styl w muzyce to zespół cech, które nadają jej określony charakter, uchwytny dla wrażeń odbiorcy i poddający się analizie. Jest sposobem kształtowania materiału muzycznego według określonych zasad, form czy idei. Debiut grupy Buenos Agres pokazuje jak kształtuje się styl i jakim determinantom podlega we współczesnym świecie.

1. Run
2. Do S. (EKG)
3. For Me
4. Time For Change
5. Tu i teraz 

A.D. 2012, Buenos Agres



Patrząc na problematykę stylu bardziej ogólnie warto podkreślić, że trudności z precyzyjnym jego określaniem spędzają sen z powiek muzykologom nie od dziś. Sprawa stylu w muzyce wiąże się powiem z kulturą muzyczną danego okresu. "Na kulturę muzyczną [...] składają się dzieła muzyczne, sposób ich wykonywania i środki materialne, które temu wykonaniu służą, społeczna rola, jaką dzieło muzyczne i ich wykonanie w danym okresie spełniają, oraz warunki odbioru tych dzieł, tj. materialne i psychologiczne warunki słuchania muzyki. Należą tu również poglądy estetyczne i filozoficzne na praktykę muzyczną" [1].

Przejście nad tematem do skali mikro (środowiska konkretnej jednostki, w tym, wypadku zespołu) sprawy nie polepsza. Najważniejszym czynnikiem, obok wspomnianych już czynników globalnych, determinującym przyszły styl zespołu są inspiracje jego członków (zakładamy, że zespół posiada już podstawowe umiejętności techniczne). Pierwszy etap powstawania repertuaru wiąże się z przyjęciem "dziedzictwa" grup, których członkowie zespołu słuchają. Konfrontacja różnych inspiracji przynosi często zaskakujące efekty. W wyniku większych lub mniejszych kompromisów powstają pierwsze kompozycje. Tu w zależności od doświadczenia, kreatywności oraz pomysłu na siebie zespół wybiera dwie drogi: kontynuacji "dziedzictwa" lub jego negacji.

Łatwo wyłuskać różne inspiracje jakie siedzą w głowach muzyków Buenos Agres. Ich debiutancki mini album jest właśnie wypadkową osobistych fascynacji, w które tchnięto już negację przyjętego muzycznego porządku. Zespół nie boi się elektroniki, choć ta może tyle samo osób przyciągać co odpychać (mam na myśli przede wszystkim  utwór "Do S. (EKG)"). Oniryczna atmosfera przetasowuje się z mocniejszymi momentami rockowych ekspresji. Idea znana i na wiele sposobów ograna. Ale... przecież historia muzyki pokazuje, że wykonania stworzone w określonym, znanym już stylu niejednokrotnie decydowały o kierunkach rozwoju całych gatunków.


Nie będę, wzorem innych recenzentów posądzał zespół o brak pomysłu na siebie. Przecież specyfiką rodzącego się stylu są poszukiwania, przypominające wysyłanie sygnałów w różnych kierunkach. Pozostaje życzyć zespołowi większej spójności materiału na albumie długogrającym, bo charyzmatyczny wokal Pani Ani jest klamrą, która sprawdzi się wyłącznie na mniejszych wydawnictwach.

Przypisy:

[1] "Historia muzyki powszechnej", pod red. J.M. Chomińskiego i Z. Lissy. Kraków. 1956. Polskie Wydawnictwo Muzyczne.


Autor: BH                                                                           20 maja 2013

Alfabetyczny spis wszystkich recenzji

0 comments

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka:

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka. =