Anima Mundi

Zmieniona muzyka Hoarfrost

Where Words Fail, Music Speaks

Kompilacja dla Ani

Austeros

Przesłanie do wysublimowanych zmysłów Inner Vision Laboratory

The Measures Taken

Człowiek vs. maszyna w muzyce Machinefabriek

Glaciology

Cztery utwory o śniegu i lodzie Strom Noir

Misty Shroud of Regrets

Najrozmaitsze zmiany, odchylenia, nieoczekiwane połączenia prowadzące do coraz pełniejszej wieloznaczności każdego dźwięku i ciemnego akordu. Tak w skrócie można opisać muzykę tworzoną przez pianistę Philippa Blache. Dziś kilka słów o jego najnowszym albumie "Misty Shroud of Regrets".

1. The Iron Shroud
2. Chasing the Solitary Azure Field
3. O Voyage des Cieux Hors D'Atteinte
4. Over the Earthly Land
5. Burden of Silence
6. Day Before Us
7. Hyperuranie
8. Autumnal Passing Tears
9. On Last Sight Which Fills the Sky
10. Misty Shroud of Regrets

A.D. 2013, Rage In Eden

Dzięki skomplikowanej siatce wzajemnych zależności między współbrzmieniami rodzi się na "Misty Shroud of Regrets" swoista logika harmoniczna. To ona decyduje o tym, jak konsument muzyki odczuwa poszczególne przebiegi muzyczne. Rozedrgana przestrzeń tkaniny dźwiękowej, dramatyzm fortepianowych melodii nie przysłaniają specyficznego uporządkowania napięć i odprężeń, stanów oczekiwania i zaspokojenia, powtórzeń oraz wydarzeń nieoczekiwanych (do tego zbioru zaliczymy nagrania terenowe oraz różnego pochodzenia dźwięki, pasma hałasu), których w muzyce Day Before Us jest bez liku.

W grze Philippe Blache zachwyca mnie umiejętne opracowanie fortepianowych zagrań i wikłanie ich we wspomniane już różne zdarzenia muzyczne. Kompozytor ma również dar rozwiązywania dysonansów w intrygujący dla mnie sposób. Warto również zwróć uwagę na to, jak różnicuje tempa. Przyspieszenia sprawiają, że fragment utworu ożywa, roziskrza się nieoczekiwanymi akcentami, wręcz drży (np. "Chasing the Solitary Azure Field"). Takie działanie jest jednak mieczem obosiecznym i czasem niestety zaciera niezbędny kontrast wobec sąsiednich fragmentów, ujmuje dramatyczne napięcie lub podniosły nastrój. Blache stosuje również spowolnienia tempa, które pozwalają mu uzyskać maksymalne napięcie (np. "Autumnal Passing Tears”, czy "Over the Earthly Land" w którym temat tchnie nie tyle spokojem, co rezygnacją).

W operowaniu tempem jest pewna nieuchwytna granica, po przekroczeniu której napięcie utworu (albumu) załamuje się, a muzyka traci wyraz, rozpada na pojedyncze, niezwiązane ze sobą motywy - pustą grę dźwięków. Day Before Us lawiruje często na krawędzi tej granicy, czyniąc swoją muzykę nieuchwytną, intrygującą i nieoczywistą…

Autor: BH                                                                     13 listopada 2013

Powiązane recenzje: Day Before Us & Nimh - Under Mournful Horizons 
  Day Before Us - Crystal Sighs of a Broken Universe Child of a New Light

Alfabetyczny spis wszystkich recenzji

0 comments

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka:

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka. =