Anima Mundi

Zmieniona muzyka Hoarfrost

Where Words Fail, Music Speaks

Kompilacja dla Ani

Austeros

Przesłanie do wysublimowanych zmysłów Inner Vision Laboratory

The Measures Taken

Człowiek vs. maszyna w muzyce Machinefabriek

Glaciology

Cztery utwory o śniegu i lodzie Strom Noir

Constraints

Zafascynowała mnie idea grupy Disquiet Junto pilotowanej przez Marca Weidenbauma, który cyklicznie wyznacza muzykom zadania. Dowiedziałem się o tym rozwojowym projekcie od Grzegorza Bojanka, który postanowił swoje rozwiązania muzycznych zagadek Weidenbauma zebrać w album "Constraints".

Każde z zadań projektu, narzucało twórcom określone ograniczenia. Rzecz zdawałoby się zabójcza dla inwencji, ba nawet dla szeroko pojętej wolności muzycznej. Paradoksalnie, jasno określone wymagania przyniosły niewiarygodne efekty. Bo tak naprawdę to "rozwój przez ograniczenia", obowiązuje tu zasada podporządkowania nasuwających się pomysłów jednej myśli centralnej, która tłumaczy wszystko.

Na "Constraints" trafiło dwanaście kompozycji, w których Grzegorz Bojanek udowadnia, że konstruktywne znoszenie swobód w formie może być dalekie od dyscypliny formalnej i dobrze wpływać na ład dźwiękowy. Kompozytor potrafi sformować delikatną tkaninę dźwiękową i zredukować swoją wypowiedź brzmieniowo do elementów najpotrzebniejszych. Na potrzeby zadania upraszcza swój styl, dochodząc do swoistego eklektyzmu. Nieobcy jest mu styl afektowny, przepełniony nostalgiczną (może trochę filmową) melancholią (np. "Alone", "Warm Autumn"). Warta uwagi jest również uzyskana za pomocą gitary plastyczność pomysłów melodycznych zarówno w sensie motywiczno - tematycznym jak i rytmicznym (np. "That Day Remained In My Mind", "Listening To Birds"). Moją uwagę przykuły również dwa inne utwory: "All Four Seasons" oraz "My Garden", które dzięki nagraniom terenowym są nieco innym spojrzeniem na modele dźwiękowe Oliviera Messiaena i jego studiami nad śpiewem ptaków. 

Nie oczekiwałem albumu spójnego, choćby przez wzgląd na jego genezę. Jednak Grzegorz Bojanek jest już na tyle dojrzałym twórcą, że na każdej kompozycji odciska charakterystyczne znamię, które można potraktować jako wspólny mianownik. Scharakteryzowałem je (w znaczeniu znamię) przy okazji recenzji albumu "Remaining Sounds" jako wyczulenie na wysublimowane nastroje, które objawia się konstruowaniem mozaiki punktów i plam oraz stosowaniem gry światła i cienia dźwięków.


A.D. 2013, Etalabel

Autor: BH                                                                       29 sierpnia 2013

Powiązane recenzje: Remaining Sounds

Alfabetyczny spis wszystkich recenzji

0 comments

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka:

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka. =