Anima Mundi

Zmieniona muzyka Hoarfrost

Where Words Fail, Music Speaks

Kompilacja dla Ani

Austeros

Przesłanie do wysublimowanych zmysłów Inner Vision Laboratory

The Measures Taken

Człowiek vs. maszyna w muzyce Machinefabriek

Glaciology

Cztery utwory o śniegu i lodzie Strom Noir

Lost in Perception

Śpiew to przedłużenie mowy. Jest najbliższy emocjom człowieka. Określona muzyka i tekst w sposób niepowtarzalny działają na wokalistę i w sposób niepowtarzalny przekazuje on swoje emocje słuchaczowi. Dobrze wie o tym Jakub Roszak wokalista grupy Retrospective.

1. The End of the Winter Lethargy
2. Huge Black Hole
3. Egoist
4. Lunch
5. Our Story Is Beginning Now
6. Tomorrow Will Change
7. Musical Land
8. Ocean of a Little Thoughts
9. Swallow the Green Tone

A.D. 2012, Progressive Promotion Records


Oczywistym jest, że każdy głos ma indywidualne brzmienie. Składa się na nie kilka elementów takich jak: barwa, siła, sposób artykułowania, prowadzenia fraz, czy sposób wypowiadania słów w śpiewie, dykcja i wreszcie coś osobistego - ekspresja. A ta na albumie  "Lost in Perception" odgrywa niebagatelną rolę. Jakub Roszak posługuje się głosem "przyjemnie" szorstkim, pełnym wybuchowego charakteru i szerokiej skali emocjonalnej. Jego wokal bez wątpienia odpowiedzialny jest za pewne pogłębienie wyrazu muzyki Retrospective, wciąż surowej jak na debiucie, choć na swój sposób pięknej.

Muzyka Retrospetive przeszła jednak pewną ewolucję. Charakteryzuje ją swoboda rysunku melodycznego i barwności, do tego dochodzi jeszcze ciepło i głębia wyrazu. Swoje trzy grosze w obu tych elementach ma Beata Łagoda, która wokalnie przeciwstawia się głosowi wiodącemu swoją subtelnością i wyważeniem (np. "Lunch"). Nie zawsze wychodzi z tego zgrany duet, ale to już kwestia subiektywnych odczuć. Pani Beata odpowiada również za elementy klawiszowe, a te podobnie jak jej wokal wiele wnoszą do struktury kompozycji (moje ulubione przykłady to "Swallow the Green Tone" oraz jej końcowa "kontra" w znakomitym "Huge Black Hole").

Pełnowartościowe dzieło muzyczne winno charakteryzować się równowagą między słowem a muzyką. Bo najważniejsza jest synteza tych elementów, od której nic nie powinno słuchacza odrywać. Instrumentalna strona muzyki Retrospetive stoi na wysokim poziomie. Jest pełnia brzmienia i równowaga formy. Nie błądzi w rejony pustej wirtuozerii - zespół udowadnia, że muzyka może być w tym względzie uproszczona, ale mimo to uduchowiona.


Dużo dziś o głosach, choć to tylko jeden z instrumentów Retrospetive. Wszystko jednak przez to, że wyraziste melodie budowane przez pozostałych instrumentalistów formacji rozwijają się naturalnie, dając jasno do zrozumienia, że przecież muzyka wywodzi się właśnie od stylu mowy i równie mocno oddziałuje na myśli i emocje słuchacza. Choć sama mową nie jest przez tak ulubioną przez wytrawnych konsumentów muzyki niejednoznaczność.

Autor: BH                                                                             26 lipca 2013

Alfabetyczny spis wszystkich recenzji

0 comments

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka:

Proszę wprowadzić wynik operacji matematycznej z tego obrazka. =